Alltaf eitthvað um að vera í DK

    23. febrúar 1997 er nú einhver sá eftirminnilegasti og yndilegasti dagur í lífi mínu, en þann dag fæddist jú frumburðurinn okkar, hún Perla Dögg. Hún fæddist ekki fyrr en rétt fyrir kvöldmat og hefur alla tíð síðan verið frekar mikil kvöld manneskja eða bara alltaf þurft á litlum svefni að halda og við höfum alltaf talað um að það sé nú bara af einskærri forvitni ;o) Hún er náttúrulega alveg yndisleg í alla staði þessi elska og ég varð meira að segja að gera smá hlé á skifunum rétt áðan til að fara að syngja fyrir hana (vildi ekki vekja hana eldsnemma á laugardegi), en hún hafði þá gefið merki með banki í vegginn, um að nú væri hún vöknuð og vildi gjarnan fá fjölskylduna syngjandi til sín, hehehe... frekar mikið krútt ;o) Í dag verður svo afmælisveisla fyrir bekkinn hennar og það er sko alveg 6 tíma prógram svo að ég er byrjuð að baka fyrir herlegheitin.

    Annars erum við bara búin að hafa það þrusugott og þá ekki síst um síðustu helgi með gestunum okkar. Við stelpurnar skelltum okkur í bæjarferð og fengu systurnar sitt lítið af hverju í þeirri ferð. Við skelltum okkur út að borða líka og það var sko heldur betur huggulegt. Takk fyrir komuna til okkar Inga Jóna & Pálmi!!!

    Á miðvikudagskvöldið fengum til okkar góða gesti í mat og þar var borið fram rauðvín þ.e. handa þeim sem það vildu (næstum öllum sem það vildu) og því voru lögð á borðið tvö rauðvínsglös, þegar við erum svona við það að byrja að borða þá fer sá yngsti aðeins á stjá og kemur stuttu síðar, greinilega úr stofunni,  með lítið staup og setur á borðið hjá sínum disk. Öllum þótti þetta afar skemmtilegt og var honm bara boðið að fá mjólk eða vatn í glasið, en þá rymur í þeim stutta og hann bendir ákveðinn á rauðvínsflöskuna, það fór ekki framhjá neinum hvað hann vildi fá í glasið sitt hahahahaha... algjörlega óborganlegt atriði hjá þessum litla snillingi.

    Við mæðginin erum nú farin að hjóla allflesta daga til dagmömmunnar og í vinnuna, enda erm við komin með þennan fína hjólavagn aftan í hjólið mitt, og já já, ég er búin að fá mér hjól líka, hjóla víst ekki langt á þess að eiga eitt slíkt. Þetta er bara frábært, enda ekki um langar vegalengdir að ræða, sem henta mér vel þar sem þetta er ekki mitt uppáhald, þ.e. að hjóla. En það er bara svo mikil synd að starta bílnum fyrir þessa stuttu vegalengd, enda löbbuðum við nú líka bara stundum, áður en við fengum okkur hjólið og vagninn.

    En ég ætla nú bara að hætta þessu núna og fara að undirbúa afmælisveislu...

    Enda náttúrulega á því að segja:

INNILEGA TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ

ELSKU PERLA DÖGG

 

    Og kveð svo að sinni...

    Beggan, sem á 11 ára gamla yndislega afmælisstelpu

 

    Jæja, þá vonast ég til þess að gestirnir mínir séu komnir í lestina sem fór frá Köben kl. hálf tvö og verði þess vegna mættir hjá mér upp úr kl. 17
    Ég er bara að dunda mér við það að taka aðeins til, fínt að fá gesti því að það sparkar aðeins í rassinn á svona tiltektarsluksum, eins og mér, að taka almennilega til. Svo er bara spurning hversu langt maður kemst í tiltektinni áður en gestirnir mæta á svæðið.
    En ég ætla alla vega bara að óska ykkur góðrar helgar, þar sem ég ætla sko njóta hennar algjörlega í botn með mínum góðu gestum.
Knús á línuna, Begga í föstudagstiltektinni (á meðan sólin skín í allri sinni dýrð úti... nánast komið vor hjá okkur bara )

    Jæja, þriggja vikna pása hlýtur nú að duga til að komast í blogggírinn aftur.

    Við erum sem sagt búin að halda upp á afmælið hennar Anítu Bjarkar, þ.e. fyrir bekkjarsysturnar, sem gekk bara alveg ljómandi vel. Við eigum eftir að halda smá veislu þar sem við bjóðum íslensku vinum okkar. Og þar sem það er ekki nema rétt rúmlega mánuður á milli afmælisdaga systranna þá ætla ég bara að halda eina "íslenska" veislu fyrir þær báðar. Það á reyndar eftir að finna dagsetningu á þá veislu, en hún hlýtur nú að finnast fljótlega.

    Síðan síðast erum við búin að fá tikynningar um tvær heimsóknir frá Íslandi. Seinni partinn í næstu viku fáum við aðalhjónin í Mosó í heimsókn, en það eru þau Inga Jóna frænka mín og Pálmi, sem ætla að leggja leið sína til okkar og eyða með okkur helginni. Við erum sko heldur betur farin að hlakka til að fá þau í heimsókn, enda komin dágóður tími síðan við sáum þau síðast.  Síðan þegar marsmánuður verður næstum hálfnaður þá ætlar nú "litla" stelpan okkar, hún Eygló Rún, að koma til okkar ásamt kærastanum sínum, honum Sverri. Ekki verður það nú leiðinlegt, enda komið rúmlega eitt ár síðan Eygló Rún var hérna síðast. Svo að nú erum við bara í því að telja niður dagana þangað til við fáum gestina til okkar.

    Hérna eru alltaf einhver verkefni í gangi, enda af nógu að taka. Núna er verið að saga niður og sníða efni í fataskápa í öll herbergin, en við ákváðum að sníða þá inn í súðina og ætlum svo bara að setja á þá rennihurðir með speglum á. Stelpunum finnst þetta frekar spennandi og flott, enda var byrjað á að sníða í þeirra skápa og setja þá á sinn stað. Við eigum reyndar eftir að setja allt innvolsið á sinn stað svo að þær geti farið að nota skápana, en það verður trúlega gert um helgina (vona það alla vega), hurðarnar koma nú ekki alveg strax, enda ekki hægt að gera allt í einu ;o) Knútur Heiðberg er að sjálfsögðu búin að vera mikið við smíðar "með" stóru smiðunum, þeim Stebba og Fúsa og er það hreinlega stórkostlegt að sjá hvað hann getur dundað sér í kjallaranum innan um allt "draslið" og verkfærin.

    Svo er nú minn drengur aðeins farinn að færa sig upp á skaftið með að óþekktast og í gær fengu aumingja fiskarnir að finna ærlega fyrir því. Ekki það hann hafi tekið þá upp úr vatninu, nei nei, hann ákvað bara að þeir þyrftu nú eitthvað til að styrkja beinin og vildi þess vegna gefa þeim "smá" af mjólkinni sinni, með sér. Það sást ekki í fisk-ræflana fyrir mjólkinni og þar með varð náttúrulega að þrífa búrið einn tveir og þrír (ekki alveg það sem maður óskar sér akkúrat þegar maður er að fara að elda matinn). Í dag ákvað hann svo að halda áfram að færa þeim fjölbreyttari fæðu og gaf þeim brauðbollu í matinn, ekki hægt að segja að fiskarnir okkar lifi neinu rólegheita lífi um þessar mundir.

    Jæja, ég ætla nú að þakka ykkur fyrir allar kveðjurnar til hennar Anítu Bjarkar og líka þeim sem sendu þær í einkaskilaboðum til mín. Í gestabókina er ég líka búin að fá skemmtileg kvitt frá frænkum, vinum og kunningjum sem maður hefur ekki hitt í laaaangan tíma og það finnst mér náttúrulega rosalega gaman.

    Nú er bara að halda sér við efnið og reyna að standa sig í þessu bloggi, er nefninlega nýbúin að endurnýja áskriftina hérna á 123.is og maður fer nú ekki að eyða því án þess að nýta sér svæðið.

    En alla vega, hafið það gott öll sömul, hvort sem það er í vetrarveðri og miklum snjó eða bara í einhverju öðru.

    Kv. Begga

    P.s. ÚPS.Það gengur náttúrulega ekki að blogga þann 7. febrúar án þess að senda afmæliskveðju til hennar Hafdísar, en skvísan sú á nú aðeins eitt ár eftir í 40 árin (ég er strax farin að hlakka til þegar hún heldur stórveislu af því tilefni híhí.) en alla vega til hamingju með daginn Hafdís mín !!!