Alltaf eitthvað um að vera í DK

    Nú svo lærðum við nú líka nýtt spil um helgina, en þau Hafdís & Leifur komu til okkar með spilið Catan og er það bara svona ljómandi skemmtilegt. Verst að það tók svo langan tíma að við gátum ekki tekið annað spil, oft gaman að taka spil nr. 2 þegar maður er búinn að læra aðeins inná hlutina. En alla vega ég er sko til í Catan aftur MJÖG FLJÓTLEGA.

    Páskadagurinn var bara ljómandi fínn með súkkulaðiáti og skemmtilegheitum og svo lumuðum við nú að eins og einu íslensku lambalæri sem bragðaðist nú ekkert sérlega illa. Meira að segja Perla Dögg hafði orð á því að hún væri nú alveg til í að flytja til Íslands til að geta fengið svona mat oftar.

    Annar í páskum rann upp hvítur og bjartur, já já, það var sko bara snjór hjá okkur þann daginn. Svo að Aníta Björk skellti sér í það að búa til snjókarl hérna úti (það var svo sem ekki efni í neinn risa-snjókarl) og skellti á hann kartöfluaugum og gulrótarnefi. Seinni partinn þann dag fóru þær systur að renna sér á snjóþotu í nágrenninu með vinkonum sínum og svo kom upphringing um að pabbinn yrði að koma að sækja Anítu Björk því að hún hafði meitt sig eitthvað. Og ég get svo svarið það, barnið gekk í vinkil og studdi sig við lærin á sjálfri sér til að geta gengið um. Þá hafði hún fengið einhvern hnykk á sig þegar hún var að renna sér og var svona svakalega illt í bakinu. Við spjölluðum við doksann á læknavaktinni sem gaf okkur leyfi til að gefa henni verkjastillandi og bólgueyðandi. Í gærmorgun var hún ennþá í vinkil þannig að Stebbi fór með hana upp á heilsugæslu í tékk. Þar náði hún nú að rétta úr sér og ganga upprétt inn til læknisins og hann sagði að þetta væru bólgur og mar sem að gæti tekið dágóðan tíma að jafna sig. Í dag er hún svo í skólanum en fékk með sér beiðni um að hún fengi að horfa á í íþróttatímanum enda getur hún ekki hlaupið eða hoppað og á líka erfitt með að beygja sig. Þetta er frekar erfitt fyrir svona skott sem finnst skemmtilegast að skoppa um allt og standa á höndum upp við alla veggi að ég tali nú ekki um það að trampolínið er komið upp úti í garði og það er held ég það erfiðasta, að sleppa því að fara á það og hoppa ;o) En hún er sem sagt öll að koma til eftir þessa "salibunu" í snjónum.

    Í vinnunni minni er lítið að gera (alla vega hjá mér) og það er ekki alveg nógu spennandi. En maður verður bara að vona að það glæðist fljótlega því að maður verður nú bara hálf geðveikur á að sitja og gera "ekkert" þó það séu ekki nema 5 tímar á dag.

    Jæja, ég ætla að demba mér í þvottahúsið að brjóta saman þvott og hengja upp meiri þvott, það er sko ekki atvinnuleysinu fyrir að fara hér heima.

    Kv. Begga

    skulda nú eina afmæliskveðju og ætla að láta hana flakka núna en það var hún Kolla stórvinkona mín sem varð 35 ára þann 1. mars (bjórdagurinn, ekki hægt að gleyma hvenær Kolla á afmæli) og fær hún náttúrulega innilegar afmæliskveðjur frá okkur hérna í Danmörkinni. Vonandi fæ ég bara að knúsa þig fljótlega, aldrei að vita nema maður skelli sér á Seyðis um mánaðamótin maí-júní ;o)

    Og þar sem ég er nú að senda afmæliskveðjur þá verð ég nú að óska henni Hrafnhildi líka til hamingju með afmælið, en það var þann 17. mars (og hún fékk ekki einu sinni sms frá mér... uss uss uss ég er ekki alveg að standa mig) og til gaman má geta þess að tvíbbarnir "mínir", þeir Samuel Cooper og Benjamin Parker, í California urðu 16 ára þann 17. mars og því trúlega komnir með bílpróf og allt. Greinilega dágóður tími síðan maður var þarna í ljúfa lífinu í USA.

    En svo að við víkjum nú aðeins að öðru þá er sárið á nebbaling nú bara í góðum málum og lítur bara þokkalega vel út, eiginlega bara mikið betur en nokkur þorði að vona.

    
Nýkomnir heim af slysó, ekki einu sinni búið að taka mann úr blóðugu peysunni

Greinilega ekki alveg hætt að blæða og plásturinn orðinn frekar sóðalegur

Búið að taka plásturinn af og gróandinn góður og stubburinn kátur og segir bara ÍS fyrir myndasmiðinn

    Eygló Rún & Sverrir eru hérna hjá okkur og eru þau búin að kíkja í bæinn hérna í Sønderborg og svo fóru þau, ásamt Stebba og stelpunum, til Flensborgar á mánudaginn, svo að eitthvað eru þau búin að ná að gera. Þau hafa líka verið dugleg að fara út að hjóla, svo að Eygló Rún hefur náð að sýna Sverri svona sitt lítið af hverju hérna. Núna er skvísan (Eygló Rún) svo bara orðin lasin, komin með einhverja leiðinda magapest, en við vonum að hún nái að hrista hana af sér fljótt og vel.

    , ég ætla bara að hafa þetta stutt í dag, enda er ég komin með hálfgert samviskubit yfir því að vera ekki að druslast í garðinum.

    nú páskanna vel og endilega farið mikið á skíði (þið sem hafið tækifæri til þess), ég myndi sko gera það ef ég væri t.d. á Seyðisfirði.

    Páskaknús, Beggan

    Nú er ég jú löngu risin úr rekkju og hef það ljómandi fínt bara. Væri alveg til í smá þurrktímabil hérna í Sønderborg svo að ég geti farið að undirbúa garðinn minn fyrir gras-sáningu, en hann er ennþá eitt moldarsvað og ef maður hættir sér út í það í svona bleytu þá er hætt við því að maður sitji all hressilega fastur í leðjunni.

    Annars er allt bara búið að ganga sinn vanagang hjá okkur fyrir utan það að seinni partinn síðasta laugardag, eftir að við vorum nýkomin heim frá "spring gymnastik" sýningu, þá hrundi hann Knútur Heiðberg alla leið niður í kjallara, ásamt sparkbílnum sínum. Aha... ég veit að þetta hljómar ekki sérstaklega vel, en þetta varð nú ekki eins slæmt og það hefði getað orðið. Hann virðist ekki hafa fengið neitt mikið högg á höfuðið, en hefur trúlega lent illa á einhverju plasthorninu á bílnum með nefið (á milli augnanna) svo að þar fossaði hreinlega blóðið svo svakalega að ég var lengi að finna sárið. Við brunuðum sem leið lá upp á slysó og þar var blæðingin stöðvuð (að mestu) með því að þrýsta á sárið og svo var það plástrað saman með einhverjum strimlum. Mamman var náttúrulega búin að sjá fyrir sér að nú þyrfti að sauma litla prinsinn, en það slapp til. Nú lítur hann bara út eins og alvöru hnefaleikamaður, með breitt nef, sár og glóðarauga. Hann kvartaði mikið fyrst á eftir og greip þá um höfuðið, trúlega verið með einhvern höfuðverk eftir herlegheitin, en síðan þá hefur ekkert bent til þess að þetta sé eitthvað verra en hver önnur bylta. Ég skelli nú kannski einhverjum myndum af hnefaleikaranum mínum hérna inn við tækifæri (er bara í vinnunni akkúrat núna og því ekki með neinar myndir við hendina).

    En svo er nú mál málanna það að við erum að fá til okkar frábæra gesti annað kvöld og við hlökkum ekkert smá mikið til. En það eru þau Eygló Rún & Sverrir sem ætla að vera hjá okkur í 8 daga. Elska það þegar fólk nennir að koma í heimsókn til okkar. En í dag á einmitt Eygló Rún afmæli og er hvorki meira né minna en 18 ára þessi pæja. INNILEGA TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN ELSKU EYGLÓ RÚN OKKAR. Við höfum nú alltaf átt mikið í þessari yndislegu stelpu og ekki minnkaði okkar hlutur þegar hún kom og bjó hjá okkur hérna í Sønderborg í heilt ár, þá nánast eignuðumst við meirihlutann í henni, en ég tek það fram að það var bara nánast (má víst ekki eigna mér hana alveg, Stína verður nú að fá að eiga hana með okkur, en við eigum svo mikið í Stínu líka, svo að það er allt í lagi).

    Í dag á reyndar hann Júlíus Pálsson líka afmæli, litli bróðir hans Stebba og er hann því orðinn 31ns árs "karlinn", til hamingju með daginn Júlli minn, hvar svo sem þú ert nú staddur í dag (á Íslandi eða á sjónum, ekki gott að vita hvar þetta fólk er niðurkomið), en hann fékk sem sagt systurdóttur sína í afmælisgjöf þegar hann varð 13 ára.

    En nú hugsa ég að ég láti þetta gott heita í bili og athugi hvort þið séuð vakandi og kíkið enn við hjá mér hérna á síðunni.

    Kvittana-knús til ykkar...

   Beggan

    Finnst ykkur þetta ekki spennandi fyrirsögn svona í byrjun marsmánaðar??? En svona er nú bara ástandið á húsmóðurinni á þessu heimili, bullandi kvef sem leggst óvenju illa í augun að þessu sinni. Ég er búin að sofa af mér allan daginn hreinlega, fyrir utan tímana á milli 5 og 9 í morgun. Jamm, sonur okkar var nú ekki aldeilis á því að við ættum að fá að sofa þangað til vekjaraklukkurnar myndu hringja og henda okkur inn í hringiðu nýrrar vinnuviku, neibb kl. 5 skyldum við vakna og ekkert múður.
    Annars erum við nú búin að brasa slatta síðan síðast. Afælisveislurnar, helgina 23. -24. febrúar gengu bara ljómandi vel og þessi 6 tíma veisla með bekknum hennar Perlu Daggar var held ég bara frábærlega vel heppnuð, eða það fannst mér alla vega. Íslendingaveislan var líka góð, enda fullt af skemmtilegu fólki samankomið.
    Sú helgi fór líka í það að rústa garðinum okkar, en þá var kominn tími á að fjarlægja skóginn og runnana. Stefán fékk lánaðann traktor í þetta og nú er garðurinn minn orðinn að paradís drullumallaranna, sem sagt eitt allsherjar moldarsvað. Knútur Heiðberg fékk að sitja í traktornum hjá pabba sínum, mikinn hluta af tímanum og þótti það nú bara dásamlegt og ekki þótti honum verra að sjá mann kíkja á sig út um gluggann því að þá breiddist brosið yfir allt andlitið og hann veifaði og kallaði hátt TRAKTOR (ég heyrði það náttúrulega ekki, en sá hvað hann var að segja). Það er greinilega gert ráð fyrir því að krakkar séu með í þessum traktorum, því að í þessum var lítið farþegasæti með öryggisbelti og allt, svo að þetta var sko algjör draumur í dós fyrir prinsinn okkar. Ekki það, ég held að Stefáni hafi nú kannksi ekkert þótt þetta leiðinlegt heldur, að fá að vinna á traktor eins og fíla sig eins og hann væri kominn í sveitina aftur (en sveitin og sjórinn eru, að ég held, hans uppáhalds staðir).
    Ekki hefur nú verið slegið slöku við í sportinu á þessum bæ frekar en fyrri daginn, Aníta Björk tók þátt í fótboltamóti í síðustu viku, með skólavistuninni sinni og vann hennar lið gullið í 1. bekkjar keppninni. Svo var síðast handboltamótið hjá henni á þessari "vertíð" á laugardaginn og þá uppskáru allir verðlaunapening. Á sunnudaginn var svo sundmót hjá Perlu Dögg í Esbjerg og kom hún sko heim með 3 silfur eftir að hafa keppt í þremur greinum. Svo að hérna hefur aðeins bæst í verðlaunapeningasafnið undanfarna viku. Sunnudagurinn fór líka í sportið hjá Anítu Björk, en þá var sýning hjá leikfimishópnum hennar, en hún hefur verið í "spring gymnastik" einu sinni í viku í allan vetur. Þetta var sko alveg stórglæsilegt hjá þeim og alltaf jafn gaman að sjá hvað danirnir eru duglegir í að skella upp stórglæsilegum sýningum í lok tímabilanna.
    Síðast en ekki síst langar mig að segja ykkur frá því að við Aníta Björk skelltum okkur á hrikalega flotta sýningu í ALSION í gærkvöldi, hún heitir Magic of The Dance og þetta er "tapdance"sýning. Við fengum miðana á góðu verði í gegnum ballettinn hjá Anítu Björk og ákváðum þess vegna að skella okkur. Aníta Björk var alveg heilluð og er ennþá mikið að velta því fyrir sér hvernig þau geta þetta og hvað þau séu nú búin að æfa sig mikið til að geta þetta. Þetta var alveg stórglæsileg sýning í alla staði, ákveðinn dramasýning en með atriðum inn á milli sem voru þræl fyndin og hreinlega stórkostleg "tapdanslega" séð ;o)
    Vona að þið hafið átt góða helgi og eigið í vændum frábæra vinnu-/skólaviku.

    Knús á línuna...

    Beggan